به بهاری که می رسد از راه
به بهاری که می رسد از راه
پیشاپیش فرارسیدن سال جدید و پوشیدن جامه ی بهار بر قامت طبیعت را به همه شما دوستان عزیز تبریک گفته و امیدوارم در سال جدید، همیشه در سایه لطف خداوندگار بی همتا، و سرشار و سیراب از آرامش و آسایش و سلامت باشید ولبانتان همیشه خندان و دلتان همیشه گرم بماند.
خیلی هامان بهار را با شعر «بوی باران» یا همان «خوش بهحالِ غنچههای نیمهباز» زنده یاد «فریدون مشیری» به هم تبریک می گوییم و از هم تبریک می شنویم؛ شاید شعرش را هم حفظ باشیم و در هوای لطیف بهاری زمزمه اش کنیم و یا با آوازی که شجریان بر آن خوانده، خاطره ها در زیر باران بهاری داشته باشیم. ...
در نیمه دوم دوران دانشجویی مان در دانشگاه صنعت نفت (دانشکده شهید تندگویان آبادان)، یعنی سالهای 76 تا 78، با همت دوستانم نشریه «واژه» (که در ابتدا «واژگان رود» نام داشت) را منتشر می کردیم و در آن تا جایی که ظرفیت خودمان و بقیه اجازه می داد، از دغدغه هایمان می نوشتیم و البته علیرغم نظرات بسیار متفاوتمان با یکدیگر، همیشه در دل به هم احترام می گذاشتیم.